CuracaoSPORT
CuracaoSPORT.com

Bonevacia: ‘Ik zit nog niet aan mijn plafond’

In Estafette interviewt de sportredactie van de Amigoe elke week een Curaçaose sporter. De geïnterviewde sporter bepaalt vervolgens zelf wie er volgende week voor ‘Estafette’ ondervraagd wordt. Hij of zij geeft als het ware het stokje door aan de volgende sporter of sportster. Poolbiljartster Nelly Zimmerman koos voor voetballer Ivanny ‘Nicho’ Calvenhoven en stelde hem ook een vraag. De redactie heeft evenwel besloten om Calvenhoven door te schuiven naar de volgende week om vandaag plaats te maken voor een van onze Olympische sporters: Liemarvin Bonevacia!

Naam: Liemarvin Bonevacia
Bijnaam/nomber di kariño: ‘Marvin’
Leeftijd: 23
Opleiding/werk: Universidad del Este in Puerto Rico, Business Management 2e jaar
Sport: atletiek, 200 en 400 meter
Club: Trupial
Lengte: 1.81 meter
Gewicht: 70 kilo

Over de schrijfwijze van je naam is veel te doen geweest…
“Ja, dat heb ik gezien, haha. Mijn naam werd altijd al op verschillende wijzen gespeld. Maar het is dus Liemarvin. Mijn vrienden noemen me Marvin, gewoon lekker kort.”

Waarom is atletiek jouw sport geworden?
“Ik ben pas heel laat aan atletiek gaan doen. Op mijn 17e pas en een beetje bij toeval eigenlijk. Eerst deed ik aan voetbal en volleybal. Ik speelde bij Victory Boys en volleyball deed ik bij de Greensocks. Mijn broer deed aan atletiek en ik ging wel eens met hem mee. Deed ik voor de grap af en toe mee en langzamerhand begon ik het steeds leuker te vinden, ook omdat ik erachter kwam dat ik best snel was. Maar hoe snel, daar had ik geen idee van toen. Maar via de atletiek kon ik wel wat van de wereld gaan zien en dat leek me wel wat, dus heb ik er uiteindelijk voor gekozen om me op atletiek te gaan concentreren.”

Ging het van meet af aan erg goed?
“Helemaal niet! In mijn eerste wedstrijd op de 400 meter bakte ik er niks van. Liep ik helemaal achteraan. Maar ik ben niet iemand die gemakkelijk opgeeft, dus ik ging door.”

Wanneer merkte je dat je talent had?
“Ik trainde wel eens met Churandy Martina. Dat wil zeggen: voor hém was het een training, ik zag het als een uitdaging en dus maakte ik er steeds echte wedstrijden van. Op een gegeven moment, dat was in 2008, versloeg ik hem op de 400 meter en toen dacht ik ‘hé, dat is niet verkeerd, ik moet vaker en harder gaan trainen dan zit er misschien nog wel meer in’. Churandy stimuleerde me ook om me echt te gaan focussen op de atletiek. Heel erg overtuigd van mezelf was ik toen nog steeds niet. Dat veranderde toen ik op Puerto Rico ineens grote sprongen begon te maken. Dat gaf me veel zelfvertrouwen en dus ook de energie om nog harder te gaan trainen. Begin 2011 liep ik ineens 48.21 en ik wist wel dat je in de 46 moest lopen om medaillekansen te hebben. En dus deed ik er weer een schepje bovenop. Een paar maanden later liep ik 46.56 en dat was goed genoeg voor een zilveren medaille bij een internationale wedstrijd. Op de estafette vier maal 100 meter won ik goud met mijn ploeggenoten. Toen wist ik dat ik nog lang niet aan mijn plafond zat.”

Ik kan me maar steeds niet aan de indruk onttrekken dat jouw kwalificatie voor de Olympische Spelen als een volslagen verrassing kwam, ook voor de bond en het NAOC.
“Die indruk is goed. Ik merkte ook wel dat ik iedereen verraste met mijn tijden. Komt ook doordat ik zo laat begonnen ben in de atletiek natuurlijk. Niemand heeft het aan zien komen, helemaal omdat ik ook wat uit beeld raakte doordat ik in Puerto Rico ging studeren.”

En ineens was daar het nieuws dat je je had gekwalificeerd voor Londen!
“Op 20 april liep ik 46.11 Toen schrok iedereen een beetje wakker en kwamen ze vanuit Curaçao zelfs naar Puerto Rico om een interview te doen, want dat was nieuws. Ik had daarmee namelijk het Curaçaose record gebroken. Een week later liep ik 45.77 en daarmee plaatste ik me voor Londen.”

Denk je dat je de wereld nog eens kunt verrassen, in Londen?
“Dat zou mooi zijn en daar ga ik wel voor. Ik richt me op een tijd van 45.02, daarmee zou ik toch in de halve finale of zelfs finale moeten komen. Maandag vertrek ik naar Nederland en ga dan trainen op Papendal. Hoe lang dat weet ik nog niet. Op 15 juni neem ik er in elk geval deel aan het Nederlands Kampioenschap, dat is wel zeker. Verder is mijn voorbereidingsplan nog niet helemaal uitgekristalliseerd.”

Wat is je ambitie?
“Makkelijk: een Olympische medaille winnen, ooit. En verder zou ik graag professioneel atleet worden. Tot die tijd ga ik gewoon verder met mijn studie ook. Dat loopt goed. Moet ook wel, want anders mag je niet sporten. Zo werkt dat op de universiteit. Ze geven je alle kans om te sporten, maar je studie mag er niet onder lijden, anders is het over. Voorlopig concentreer ik me dus even op de atletiek en daarna pak ik de studie weer op, want die wil ik wel graag afronden.”

Heb je jezelf al eens verbaasd?
“Jazeker! Op 20 april. Toen liep ik 47.11 in de halve finale. Ik wist niet dat ik zo langzaam kon lopen, haha! Daar was ik echt verbaasd over. Toen heb ik me voorgenomen om in de finale uit een ander vaatje te tappen, met de 46.11 als gevolg. Op een meter of twintig voor de finish wist ik al dat het goed zat en hield ik iets in. Daardoor ook weet ik dat ik nog veel harder kan. Dat zal ook moeten!”

Heb je een voorbeeld of idool?
“Vroeger had ik Jeremy Wariner als idool. Die vond ik geweldig. Hij won goud op de Olympische Spelen van 2004 en 2008 en ook vaak een gouden medaille op wereldkampioenschappen. Hij was supergoed. Nu heb ik geen idool meer. Daarvoor ben ik te oud en zelf al te ver gevorderd. Ik bedoel: straks in Londen loop ik samen met al die kanjers. Dan kun je niet tegen een van hen zeggen ‘hé, ik heb een poster van jou boven mijn bed hangen’. Dat zou raar zijn, niet?”

Heb je nog iets met andere sporten?
“Oh, ik ben sportgek. Ik kijk naar alles. Atletiek vooral, maar ook boksen en voetbal. Het EK ga ik beslist volgen, vanaf volgende week in Nederland, waar de mensen helemaal gek worden nu, zo heb ik wel begrepen. Ik ben benieuwd. Mijn favoriet in het boksen? Floyd Mayweather. Ja, hij heeft wel een grote mond, maar hij maakt het ook steeds weer waar!”

Volgende week dus: Ivanny Calvenhoven!
Liemarvin Bonevacia

Bron: Amigoe